فقط گفتم نگاهم کن
دستي بر پيشاني اش کشيد و
دستمالي بر گونه هاي من.
حالا که دهان باز ميکنم
ستاره اي سوسو ميکشد کنار دستانم
و انعکاس نگاهش مي نشيند
بر گلدان و پنجره اي که رو به روست
و من قطره قطره آب ميشوم
فرو خفته در خاکي سرد.

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

پرده را کنار ميزني
آينه اي مي بيني
و دستاني مات که ماه را
                  بر گونه هاي تو
و تو که باور کرده اي
لبانت را مي کاري
                  کنار آينه
حالا گلداني مي ماند و
لبي با هزار غنچه ي گل سرخ

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران

تو را مي خواستم اشکهايم باشي
نه دستمالي
تا اشکهايم را پاک کني!!
واژه اي در دست
که هيچ ماهي را
تحمل ماندنش نيست
آهويي هراسان
رها شده
چون بيدي در باد.
پس بگذار
ببويم و بگذرم
چرا که هميشه من
اين گونه صدايت کرده ام

¤ نويسنده: عليرضا فدايي

پيام هاي ديگران